Connect with us

बिचार / ब्लग

स्वास्नी मान्छेको जीउ !!!

स्वास्नी मान्छेको जीउ, सेता हिमाल, गोरा तिघ्राहरू                                                                               हातखुट्टा छाडी लम्पसार परेको धर्तीजस्तो देखिन्छ्यौ तिमी
मेरो खस्रो किसान ज्यू खोस्रन्छ तिमीलाई
धर्तीको गर्भबाट छोरो फाँद हाल्ने गरी ।

म सुरुङजस्तै एक्लै थिएँ, चराहरू तितरवितर हुन्थे मबाट
पेचिलो धावा बोलेर मलाई दलदलमा फसाउँथ्यो रात
आफ्नो ज्यान जोगाउन तिमीलाई हतियारमा ढालें मैले
धनुमा चढाउने काँडजस्तै, झटारोमा हान्ने ढुंगाजस्तै ।

तर प्रतिहिंसाको घडी बज्दछ, र म माया गर्छु तिमीलाई
छालाको, काईको, ब्यग्र र न्यानो दूधको तिम्रो जीउ
ओह वक्षका ती प्यालाहरू ! ओह गैरहाजिरीका आँखाहरू
ओह नारी अंगका गुलाफहरू ! ओह तिम्रो आवाज, कति मत्थर र विषद !
मेरी बूढीको जीउ, तिम्रो हिस्सीमा अडिग रहनेछु म
मेरो तिर्खा, मेरा अपरिमित रहरहरू, अनि सर्दै–सर्दै गएका मेरा बाटाहरू !
अँध्यारा नदीका पिंधहरू जहाँ तीर्खा बहन्छ अजर अमर भएर
अनि खिन्नता पछ्याउँछ, अनि अपरिमित वेदना ।

लेखक – पाब्लो नेरुदा                                                                                                           नेरुदाको ‘बडी अफ वुमन’ कविताको यो भावानुवाद मल्लिका शाक्यले गर्नु भएको हो।

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Copyright © 2017 Bigul Media P. Ltd

error: Content is protected !!